intro

 

Is art a dialogue, the artist in relation to the other he addresses? Ich-Du: this is then the artist about himself, about his particular perspective on the world. That’s what he conveys to you. But the artist’s speech is broken, reaching towards what he doesn’t know yet, insecure, looking for a connection with the other and with the world. The dialogue stammers and asks for answers, asks for sharing of experiences… – The artist speaks in fragments, in moments: in scattered objects which replace his words. Not ordered in structured full sentences, but laid down freely in the open space, interchangeable, poetic.
-The objects behave like human beings.

 

-R.H. Fuchs

 

Is kunst een dialoog, de kunstenaar tegenover een ander die hij toespreekt? Ich-Du: dat is dan de kunstenaar over zichzelf, over zijn particuliere zicht op de wereld. Hij doet daarvan mededeling aan jou. Maar het spreken van de kunstenaar is gebroken, tastend naar wat hij nog niet weet, onzeker, zoekend naar een verbinding met de ander en met de wereld. De dialoog hapert en vraagt om antwoorden, vraagt om het delen van ervaringen… – De kunstenaar spreekt in fragmenten, in momenten: in verstrooide objecten die zijn woorden vervangen. Niet in geregelde volzinnen geordend maar vrij in de open ruimte neergelegd, verwisselbaar, poëtisch.
– De objecten gedragen zich als mensen.

 

– R.H. Fuchs